Efsaneyi bilirsiniz, Babil Kulesi’nde birbirini anlayamayan insanların efsanesini. Eski Babil’in yıkıntıları üzerinde bir savaş var bugün. Hem oradakiler, hem de başka efsane diyarlarından insanlar, Avrupa’yı yeni Babil’e çevirmek üzere yollara dökülüyorlar. Uluslar-üstü bir devlet projesi olan Avrupa Birliği’nin seyrine onlar da tanık oluyorlar. Daha şimdiden Avrupa nüfusunun etnik yapısı bu göçler tarafından dönüşüme uğratılıyor. Ulus kavramının hiçbir anlam ifade etmediği bir toplum, belki de küreselleşme politikalarından çok bu göçler tarafından hazırlanıyor. Bu süreç elbette bir çok eşitsizlik ve çatışma barındırıyor içinde. Kapital ve otoritenin kuralları işlediği sürece de öyle olmayı sürdürecek. Ama bize çok eski bir düşü yeniden hatırlama fırsatı da veriyor. Diller, dinler, uluslar, mezhepler gibi birçok toplumsal kimliğe bölünmüş insanlığın, bu ayrım çizgilerinin dışında bir yerde buluşabilme olasılığını... Mülksüzlerin kardeşliğinden doğacak bir evrensel dönüşümü yeniden düşleme şansı veriyor yaşam. Değişik dilleri konuşan ve değişik inançları olan göçmenlerin toplumsal sorunları için mücadele edecekleri bir örgütlenmede yanyana gelmesine tanık olmak, biraz da bu yüzden heyecan verici.
Küreselleşme kavramını mülksüzlerin diliyle ifade etmek, daha gerçekçi bir şey olacaktır. Evrensellik ancak ezilenlerin ortak kararıyla gerçekleşebilecek birşeydir. Sistemin efendileri dünyayı, dünyanın değişik değerlerini birleştiremezler, buluşturamazlar. Çünkü onların birleştirdiği şey sadece kağıt parçalarıdır; paralar ve hisse senetleri. Bu kağıt parçaları, insanlığın gerçek değerlerini temsil ediyormuş gibi görünebilirler. Ama sadece böyle görünmekle kalırlar. Bu izlenimi güçlendirmek için reklam panolarında siyahi, uzak asyalı ve kuzey avrupalı oldukları ‘sosyolojik leke’ tabir edilen ten renklerinden belli çocukları kullanabilirler (bkz. Benetton reklamları ya da aynı hedefe oynayan HSCB reklamları). Ama o çocukların gerçek yaşamlarında değer olmayı başarmaları mümkün değildir. Aynı Benetton firması İstanbul İkitelli’deki konfeksiyon atölyelerinde çocuk işçiler çalıştırmaktadır. Aynı banka, Irak savaşının hissedarlarındandır. Sadece sermayenin insanlık düşmanı yapısından dolayı değil. Aynı zamanda sürüp giden uygarlık masalının altındaki yalanlar dolayısıyla da sistem bir evrensellik iddiasında bulunamaz. Çünkü sistemin egemenleri, kendilerine yakışan şekilde, batı uygarlığının doğuya hakim olması, dünyanın dört bir yanına bayrak dikmesi biçiminde algılamış ve öyle gerçekleştirmişlerdir küresel köyü. Çin’in, Hindistan’ın, Arap dünyasının ve daha küçük ölçekli binlerce uygarlığın harabeleri üzerine kurulmuştur bugünün küresel köyü. Biz bugün Samuel Huntington diye bir adamın çıkıp, 21. yüzyılı doğu ve batı uygarlıklarının savaş sahası ilan etmesiyle birlikte başlayan Ortadoğu savaşlarını ve bu vahşetin en önemli sorumlusu George W. Bush’u görebiliyoruz yalnız. Ama aynı ilişkiyi çok daha dolaysız olarak Platon ve Büyük İskender arasında da görebilirsiniz. Bu uzun masalın başlangıç noktasında, biz kölelerin bütün ihtiyaçlarını giderdiğimiz için düşünmeye fırsatı, zamanı kalan filozoflar tarafından batının, uygarlık, bilim, felsefe ve elbetteki evrensel kültür merkezi olarak ilan edilmesi var. Bu ilan üzerine, lejyonların ve talancı askerlerin yağmaladığı tarihlerimiz var. Ve bu yağma üzerine dikilen sömürgecilik bayrağı var egemenlerin küresel köyünün tarihinde.
Kültürlerin eşdeğerliliği
Özgürlük eğer potansiyelini açığa çıkarma ve başkalarıyla buluşabilme kadar başkalarından ayrı olabilme olanaklarına da sahip olma durumuysa eğer, bugün sözkonusu olan, kansız bir savaşla insanlık tarihinin binlerce yılından süzülüp gelen kültür değerlerinin pop kültüre ve onun değişik versiyonlarına yem edilmesidir.
İletişim devrimi olarak adlandırılan durumla birlikte gerçekleşen, kültürel farklılıkların varlıklarını güçlendirmesi değil, tek kültürleşmenin güçlenmesi oldu. Ve bazı kültürel olgular (Tibetlilerin yogası, Hintlilerin ilahileri gibi) devasa tarihlerinden koparılarak pop kültürü markası olarak emildiler. Pop kültürün içi boş kuklaları olmasalardı, onların da varlığından haberdar olamayacaktık. Çağımızda gerçekleşen bu tek kültürleşme, olağan bir durum değil. Mevcut yerel kültürlerin talanıyla birlikte gerçekleşiyor. Yukarıdan aşağıya ve aşağıdakilerin boğulmasıyla hayat buluyor.
İşte bizler aynı zamanda bu cinayetin de kurbanlarıyız. Geldiğimiz yerlerin sadece maddi kaynakları değil, evrensel değerlere katabileceğimiz kaynakları da yağmalandı. İşte biz, eğer bu birlikteliğimizi köklü kılabilirsek, yerel değerlerimizi hem yaşatabileceğimiz, hem de paylaşabileceğimiz kanallar da yaratabiliriz. İşte gerçek iletişim devrimi bu olacaktır. Eğer bir çocuğum olursa ona İranlı Samed Behrengi’nin masallarını anlatabilmek, Afrikalı kardeşlerimin destanlarını dinlemek ve isteyene Yunus Emre’nin dizelerini okumak... Ve Afrikalı, İranlı kardeşlerimizle birlikte Nikos Ksiluris’in türküsünü söylemek; ‘biz şarkılarımızı dünyanın başka yerlerinden kardeşlerimiz yoksa söylemeyiz, dünyanın şarkılarıyla karıştırarak söyleriz’ (doğru mu çevirdim bilmiyorum!)
Babil Kulesi yıkıldı. Efendilerin küresel köyü de yıkılacak. Çünkü onları, otoritenin ve mülkün felsefesi kurdu. Birbirini anlayan insanların dünyasında ise kültür de olacak. Ve bizim önümüzde açılan mücadele alanı, göçmenlerin sadece hukuki, siyasal ve ekonomik eşitlik-özgürlük sorunlarını kapsamıyor. Aynı zamanda kültür sorununu da içeriyor. Çünkü bugün mücadele ettiğimiz sistem, Avrupalı kardeşlerimizi, bizim ilkel veya barbar olduğumuza ikna ederek başlıyor işe. Batı uygarlığının evrensel ve insanlığa malolmuş bir doğru olduğuna ikna ederek başlıyor. İspanyol ve Portekiz sömürgeciliğinin, İnka uygarlığının izlerini süpürerek işe başladığını herkes bilir. Ama aynı şeyin doğuda da ve daha yakın zamanlarda yaşandığı pek bilinmez.
Burada asıl sorun, somut olarak bizim yapabileceklerimiz. Görünen o ki kolektiflerimiz gelişecek ve diğer kültürlerin insanlarına da ulaşacak. Çok hayati ve sıcak sorunlarımız var. Bunlar için girişeceğimiz zorlu bir mücadele önümüzde duruyor. Mümkün olan bütün olanaklarımızla bu mücadeleye asılacağız. İşte bizim önümüzde duran somut sorun, bu mücadelenin diğer boyutlarını gözden kaçırmamak. Kültür, bunlar içerisinde belki de en önemlisi. Yapabileceklerimize gelince... Derginin en azından bir sayfasını değişik yerel edebi değerlere ayırmaktan başlayarak, değişik ülkelerden arkadaşlarımızın organize edeceği gecelere kadar uzanıyor.
Bırakalım, devletlerin ve savaşların tarihi egemenlerin olsun. İsyanların ve kültürlerin tarihi ise bizim!
Nisan 2005
Thursday, September 17, 2009
The cultures are equivalent
Everyone knows the legend of the tower of Babel where people were unable to communicate with each other. Today over the ruins of the tower there is a war. According to other legends like `m here the people come to build a new tower of Babel in Europe. Thus immigrants look to «» umbrella that has been built, EU Over the nation-states. In recent waves of migrants who have caused wars have changed the demographic composition of the country.
H concept of the nation state no longer with the new conditions, which brought globalization and the constant migration. The new world order has not come for foreign »« on equal terms but through continuous conflict. As the power has capitalist form, the situation will stay the same. Yet inside us live the dream of the tower where all cultures will live in harmony and religions, languages and nationalities will cease to divide humanity, but through understanding and acceptance will face and diversity as the norm. The new world we dream about is a brotherhood of the oppressed and akliron this earth. This dream of a world that will bring people in a different language, culture, faith and ideas fills us with anguish and strength.
The new ecumenical we imagine that speaks the language of akliron. Globalization will be the conditions of those who until now have not had the sun fate «». The bosses can not unite people with different culture and culture. They bind and separate people on cash and cheques. They are trying to convince mankind that values life is the pursuit of profit and power. But this is not the substance but the fainesthai which is the only thing that counts for them. And trying to show the alleged «» multicultural nature, filling the streets with promotional posters, colourful where children laugh and coexist harmoniously, eg Benetton, HSBC BANK. But in no way can these companies do not value can be done for these children. Because the companies themselves use these children as manpower of feral operating conditions in famprikes located in Istanbul and in other countries. (Eg Benetton). While these banks have already closed agreements with the imperialist countries to become part of the profits from the wars that make eg Iraq. They are the same people who so hypocritically talk about culture and globalized societies. And because the bosses of this system make globalization with their own conditions ie on control that want to have in the East.
They established that a globalised village at the expense of the cultures of the East, China, India and the Arab countries. And those guilty of all this is among them Bush, with the theoretical support of S. Huntigton, talking about conflict of civilizations. Thus, the distinction between civilized world and not not be there because the culture was developed in Europe and regimes of slavery. And not only that but produced through theft »« cultural elements from various Asian countries namely the supposedly non-«civilized world».
The cultures are equivalent
If freedom means being able to coexist with «» But both under which to unite them (figures culture, history, language, etc.) and what to differentiate then we are not talking about anything but longed for a worldwide culture. A culture that no longer tries to allotriosei elements of the cultures of other peoples through imperialist wars as a habit of doing that America imposes on the substance with the violence of pop culture in the countries-protectorates.
Technological development from the moment they were in the hands of the bosses, used to impose the culture of the conquerors and not to «» participate in the culture of the country and come into the hands of the grassroots. This whose purpose is to homogenise culture of pop music. Eg The yoga of the Tibetan people and the prayers of Indians were integrated in such a way to the capitalist system as to appear as a part of pop culture. It is not normal when there is such a variety of cultures predominates and has imposed the culture of pop music. This is of course by the powerful of this world in order to make their cultural imposition seek first to erase the culture of peoples under occupation. We are not murdered only physically but also spiritually through our cultural extinction.
The occupiers do not only economic but also cultural looting because while we call the barbarians appear to have culture to seek to steal something from him. If we could live united with other nations will existed harmoniously and our cultures. That would really be a revolution.
If I had a child, I would like to tell the tales of Samed Behrengi and the legends of the Africans our brothers and poems Yunus Emre and they want the Iranians together with our brothers in the song of the Greek N. Xylouris, one that says: «Why should we not sing to distinguish my brother from the world, we sing to smixoume to smixoume the world».
As knocked down the tower of Babylon, and thus destroyed the village of the imperialists, the only one philosophy is the philosophy of profit. But these nations, as now oppressed will be able to communicate, each with its own culture. Our battle is not only in the economic and social level, the legal and political, as well as what `s culture. Why the bosses of this system want to persuade other Europeans who in fact are brothers us that the Western civilization is the only civilization of mankind. While they were served to barbarity quite a few times, eg When Spaniards colonialists invaded Peru wanting swallow and the culture of the Inca. What we do now and in the East. Our goal is to leave behind the history of wars that the bosses write and rewrite the history of peoples and their cultures.
H concept of the nation state no longer with the new conditions, which brought globalization and the constant migration. The new world order has not come for foreign »« on equal terms but through continuous conflict. As the power has capitalist form, the situation will stay the same. Yet inside us live the dream of the tower where all cultures will live in harmony and religions, languages and nationalities will cease to divide humanity, but through understanding and acceptance will face and diversity as the norm. The new world we dream about is a brotherhood of the oppressed and akliron this earth. This dream of a world that will bring people in a different language, culture, faith and ideas fills us with anguish and strength.
The new ecumenical we imagine that speaks the language of akliron. Globalization will be the conditions of those who until now have not had the sun fate «». The bosses can not unite people with different culture and culture. They bind and separate people on cash and cheques. They are trying to convince mankind that values life is the pursuit of profit and power. But this is not the substance but the fainesthai which is the only thing that counts for them. And trying to show the alleged «» multicultural nature, filling the streets with promotional posters, colourful where children laugh and coexist harmoniously, eg Benetton, HSBC BANK. But in no way can these companies do not value can be done for these children. Because the companies themselves use these children as manpower of feral operating conditions in famprikes located in Istanbul and in other countries. (Eg Benetton). While these banks have already closed agreements with the imperialist countries to become part of the profits from the wars that make eg Iraq. They are the same people who so hypocritically talk about culture and globalized societies. And because the bosses of this system make globalization with their own conditions ie on control that want to have in the East.
They established that a globalised village at the expense of the cultures of the East, China, India and the Arab countries. And those guilty of all this is among them Bush, with the theoretical support of S. Huntigton, talking about conflict of civilizations. Thus, the distinction between civilized world and not not be there because the culture was developed in Europe and regimes of slavery. And not only that but produced through theft »« cultural elements from various Asian countries namely the supposedly non-«civilized world».
The cultures are equivalent
If freedom means being able to coexist with «» But both under which to unite them (figures culture, history, language, etc.) and what to differentiate then we are not talking about anything but longed for a worldwide culture. A culture that no longer tries to allotriosei elements of the cultures of other peoples through imperialist wars as a habit of doing that America imposes on the substance with the violence of pop culture in the countries-protectorates.
Technological development from the moment they were in the hands of the bosses, used to impose the culture of the conquerors and not to «» participate in the culture of the country and come into the hands of the grassroots. This whose purpose is to homogenise culture of pop music. Eg The yoga of the Tibetan people and the prayers of Indians were integrated in such a way to the capitalist system as to appear as a part of pop culture. It is not normal when there is such a variety of cultures predominates and has imposed the culture of pop music. This is of course by the powerful of this world in order to make their cultural imposition seek first to erase the culture of peoples under occupation. We are not murdered only physically but also spiritually through our cultural extinction.
The occupiers do not only economic but also cultural looting because while we call the barbarians appear to have culture to seek to steal something from him. If we could live united with other nations will existed harmoniously and our cultures. That would really be a revolution.
If I had a child, I would like to tell the tales of Samed Behrengi and the legends of the Africans our brothers and poems Yunus Emre and they want the Iranians together with our brothers in the song of the Greek N. Xylouris, one that says: «Why should we not sing to distinguish my brother from the world, we sing to smixoume to smixoume the world».
As knocked down the tower of Babylon, and thus destroyed the village of the imperialists, the only one philosophy is the philosophy of profit. But these nations, as now oppressed will be able to communicate, each with its own culture. Our battle is not only in the economic and social level, the legal and political, as well as what `s culture. Why the bosses of this system want to persuade other Europeans who in fact are brothers us that the Western civilization is the only civilization of mankind. While they were served to barbarity quite a few times, eg When Spaniards colonialists invaded Peru wanting swallow and the culture of the Inca. What we do now and in the East. Our goal is to leave behind the history of wars that the bosses write and rewrite the history of peoples and their cultures.
Friday, December 7, 2007
Προς έναν οικουμενικό πολιτισμό και μία «κοσμοπολίτικη» Βαβυλωνία
Aşağıdaki metin, 2005 yılında, Atina Göçmen ve Mülteci Kolektifi tarafından yayınlanan Öteki adlı derginin ilk sayısında yayınlandı.
Όλοι γνωρίζουν τον μύθο του πύργου της Βαβέλ όπου οι άνθρωποι αδυνατούσαν να επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Σήμερα πάνω από τα συντρίμμια του πύργου υπάρχει ο πόλεμος. Σύμφωνα με άλλους μύθους όπως και μ` αυτόν οι άνθρωποι έρχονται να χτίσουν έναν καινούριο πύργο της Βαβέλ στην Ευρώπη. Έτσι οι μετανάστες κοιτούν την «ομπρέλα» που έχει φτιάξει η Ε.Ε. πάνω από τα έθνη- κράτη. Τα τελευταία μεταναστευτικά κύματα που έχουν προκαλέσει οι πόλεμοι έχουν αλλάξει την πληθυσμιακή σύσταση των χωρών.
H έννοια του εθνικού κράτους, δεν υφίσταται πλέον με τους νέους όρους, που έθεσε η παγκοσμιοποίηση και η συνεχής μετανάστευση. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν έχει έρθει για τους «ξένους» με ίσους όρους αλλά μέσα από τη διαρκή σύγκρουση. Όσο η εξουσία έχει καπιταλιστική μορφή, η κατάσταση θα παραμένει η ίδια. Παρόλα αυτά μέσα μας ζει το όνειρο ενός πύργου όπου όλοι οι πολιτισμοί θα ζουν αρμονικά και που οι θρησκείες, οι γλώσσες και οι εθνικότητες θα πάψουν να χωρίζουν την ανθρωπότητα αλλά μέσα από την κατανόηση και την αποδοχή θα αντιμετωπίζουν και την διαφορετικότητα ως κάτι το φυσιολογικό. Ο καινούριος κόσμος που ονειρευόμαστε είναι μια αδελφότητα των άκληρων και των καταπιεσμένων αυτής της γης. Αυτό το όνειρο ενός κόσμου που θα συμπορεύονται λαοί με διαφορετική γλώσσα , κουλτούρα, πίστη και ιδέες μας γεμίζει με αγωνία αλλά και δύναμη.
Η νέα οικουμενικότητα που φανταζόμαστε θα μιλάει την γλώσσα των άκληρων. Η παγκοσμιοποίηση θα γίνει με τους όρους αυτών που ως τώρα δεν είχαν «στον ήλιο μοίρα». Τα αφεντικά δεν μπορούν να ενώσουν λαούς με διαφορετικό πολιτισμό και κουλτούρα. Αυτοί ενώνουν και διαχωρίζουν τους ανθρώπους σύμφωνα με το χρήμα και τις επιταγές. Αυτοί προσπαθούν να πείσουν την ανθρωπότητα ότι οι αξίες της ζωής είναι το κέρδος και η εξουσία. Αλλά αυτό δεν είναι η ουσία αλλά το φαίνεσθαι το οποίο είναι και το μόνο που μετράει για αυτούς. Και προσπαθώντας να δείξουν τη δήθεν «πολυπολιτισμική» τους φύση, γεμίζουν τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, όπου πολύχρωμα παιδιά χαμογελούν και συνυπάρχουν αρμονικά, π.χ. Benetton, HSBC BANK . Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν οι εταιρείες αυτές δεν μπορούν να γίνουν αξία για αυτά τα παιδιά . Γιατί οι ίδιες οι εταιρείες χρησιμοποιούν αυτά τα παιδιά ως εργατικό δυναμικό με άγριους όρους εκμετάλλευσης σε φάμπρικες που βρίσκονται στην Κων/πολη και σε άλλες χώρες.(π.χ. Benetton). Ενώ οι τράπεζες αυτές έχουν κλείσει ήδη συμφωνίες με τις ιμπεριαλιστικές χώρες για να πάρουν μέρος των κερδών από τους πολέμους που κάνουν π.χ. Ιρακ. Είναι οι ίδιοι που τόσο υποκριτικά μιλούν για πολιτισμό και παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες. Και αυτό γιατί τα αφεντικά αυτού του συστήματος κάνουν την παγκοσμιοποίηση με τους δικούς τους όρους δηλαδή με ον έλεγχο που θέλουν να έχουν στις χώρες της Ανατολής.
Ιδρύσαν δηλαδή ένα παγκοσμιοποιημένο χωριό σε βάρος των πολιτισμών της Ανατολής, της Κίνας, της Ινδίας και των Αραβικών χωρών .Και οι ένοχοι όλης αυτής της κατάστασης είναι μεταξύ άλλων ο Μπους που με την θεωρητική υποστήριξη του S.Huntigton, μιλούνε για σύγκρουση των πολιτισμών. Έτσι ο διαχωρισμός σε πολιτισμένο κόσμο και μη δεν είναι δυνατό να υφίσταται διότι ο πολιτισμός στην Ευρώπη αναπτύχθηκε και υπό καθεστώτα σκλαβιάς. Και όχι μόνο αυτό αλλά παρήχθη και μέσω «κλοπής» πολιτισμικών στοιχείων από χώρες της Ανατολής δηλαδή του δήθεν «μη πολιτισμένου» κόσμου.
Οι πολιτισμοί είναι ισάξιοι
Αν ελευθερία σημαίνει να μπορείς να συνυπάρχεις με τον «Άλλο» τόσο σύμφωνα με αυτά που σε ενώνουν (στοιχεία κουλτούρας, ιστορία , γλώσσα κτλ.) όσο και με αυτά που σε διαφοροποιούν τότε δεν μιλάμε για τίποτα άλλο παρά για έναν πολυπόθητο οικουμενικό πολιτισμό. Έναν πολιτισμό, ο οποίος δεν θα προσπαθεί να αλλοτριώσει τα στοιχεία του πολιτισμού των άλλων λαών μέσω ιμπεριαλιστικών πολέμων όπως συνηθίζει να κάνει η Αμερική επιβάλλοντας στην ουσία με τη βία την κουλτούρα της ποπ στις χώρες- προτεκτοράτα της.
Η τεχνολογική ανάπτυξη από την στιγμή που βρίσκεται στα χέρια των αφεντικών , χρησιμοποιείται για να επιβάλλει την κουλτούρα των κατακτητών και όχι για να «συμμετέχει» στην κουλτούρα της χώρας και να έρθει στα χέρια του απλού λαού. Αυτό που έχουν ως σκοπό είναι να ομογενοποιήσουν τον πολιτισμό της ποπ. Π.χ. η yoga των Θιβετιανών και οι προσευχές των Ινδιάνων ενσωματώθηκαν με τέτοιον τρόπο στο καπιταλιστικό σύστημα ώστε να φαίνονται ως κομμάτι της κουλτούρας της ποπ. Δεν είναι φυσιολογικό ενώ υπάρχει τέτοια ποικιλία πολιτισμών να υπερισχύει και να έχει επιβληθεί η κουλτούρα της ποπ. Αυτό γίνεται βέβαια από τους ισχυρούς αυτού του κόσμου που προκειμένου να κάνουν την πολιτισμική τους επιβολή επιδιώκουν πρώτα να σβήσουν τον πολιτισμό των υπό κατοχή λαών. Έτσι δεν είμαστε δολοφονημένοι μόνο σωματικά αλλά και πνευματικά μέσω της πολιτισμικής μας εξαφάνισης.
Οι κατακτητές δεν κάνουν μόνο οικονομικό πλιάτσικο αλλά και πολιτισμικό διότι ενώ μας ονομάζουν βάρβαρους φαίνεται ότι έχουμε πολιτισμό για να επιδιώκουν να κλέψουν κάτι και από αυτόν. Αν θα μπορούσαμε να ζήσουμε ενωμένοι με τους άλλους λαούς θα συνυπήρχαν αρμονικά και οι πολιτισμοί μας. Αυτό θα ήταν πραγματικά επανάσταση.
Αν θα είχα ένα παιδί, θα ήθελα να του διηγηθώ τα παραμύθια του Samed Behrengi και τους μύθους των Αφρικανών αδελφών μας και τα ποιήματα του Yunus Emre και ακόμη θα ήθελα μαζί με τους Ιρανούς αδελφούς μας το τραγούδι του Έλληνα Ν. Ξυλούρη, εκείνο που λέει: «Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου από τον κόσμο, εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε να σμίξουμε τον κόσμο».
Όπως γκρεμίστηκε ο πύργος της Βαβυλωνίας , έτσι θα γκρεμιστεί και το χωριό των ιμπεριαλιστών που η μοναδική του φιλοσοφία είναι η φιλοσοφία του κέρδους. Αλλά αυτοί οι λαοί , οι ως τώρα καταπιεσμένοι θα μπορούν να επικοινωνήσουν, ο καθένας με τη δική του κουλτούρα. Ο αγώνας μας δεν θα είναι μόνο στο επίπεδο το οικονομικοκοινωνικό, το νομικό και πολιτικό αλλά και σ` αυτό του πολιτισμού. Γιατί τα αφεντικά αυτού του συστήματος θέλουν να πείσουν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους που στην πραγματικότητα είναι αδέλφια μας ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι ο μόνος πολιτισμός της ανθρωπότητας .Ενώ οι ίδιοι επιδόθηκαν στην βαρβαρότητα ουκ ολίγες φορές, π.χ. όταν οι Ισπανοί αποικιοκράτες εισέβαλαν στο Περού θέλοντας εξαφανίσουν και τον πολιτισμό των Ίνκα. Αυτό που τώρα κάνουν και στις χώρες της Ανατολής. Σκοπός μας είναι να αφήσουμε πίσω την ιστορία των πολέμων που την γράφουν τα αφεντικά και να γράψουμε την ιστορία των λαών και των πολιτισμών τους.
Όλοι γνωρίζουν τον μύθο του πύργου της Βαβέλ όπου οι άνθρωποι αδυνατούσαν να επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Σήμερα πάνω από τα συντρίμμια του πύργου υπάρχει ο πόλεμος. Σύμφωνα με άλλους μύθους όπως και μ` αυτόν οι άνθρωποι έρχονται να χτίσουν έναν καινούριο πύργο της Βαβέλ στην Ευρώπη. Έτσι οι μετανάστες κοιτούν την «ομπρέλα» που έχει φτιάξει η Ε.Ε. πάνω από τα έθνη- κράτη. Τα τελευταία μεταναστευτικά κύματα που έχουν προκαλέσει οι πόλεμοι έχουν αλλάξει την πληθυσμιακή σύσταση των χωρών.
H έννοια του εθνικού κράτους, δεν υφίσταται πλέον με τους νέους όρους, που έθεσε η παγκοσμιοποίηση και η συνεχής μετανάστευση. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν έχει έρθει για τους «ξένους» με ίσους όρους αλλά μέσα από τη διαρκή σύγκρουση. Όσο η εξουσία έχει καπιταλιστική μορφή, η κατάσταση θα παραμένει η ίδια. Παρόλα αυτά μέσα μας ζει το όνειρο ενός πύργου όπου όλοι οι πολιτισμοί θα ζουν αρμονικά και που οι θρησκείες, οι γλώσσες και οι εθνικότητες θα πάψουν να χωρίζουν την ανθρωπότητα αλλά μέσα από την κατανόηση και την αποδοχή θα αντιμετωπίζουν και την διαφορετικότητα ως κάτι το φυσιολογικό. Ο καινούριος κόσμος που ονειρευόμαστε είναι μια αδελφότητα των άκληρων και των καταπιεσμένων αυτής της γης. Αυτό το όνειρο ενός κόσμου που θα συμπορεύονται λαοί με διαφορετική γλώσσα , κουλτούρα, πίστη και ιδέες μας γεμίζει με αγωνία αλλά και δύναμη.
Η νέα οικουμενικότητα που φανταζόμαστε θα μιλάει την γλώσσα των άκληρων. Η παγκοσμιοποίηση θα γίνει με τους όρους αυτών που ως τώρα δεν είχαν «στον ήλιο μοίρα». Τα αφεντικά δεν μπορούν να ενώσουν λαούς με διαφορετικό πολιτισμό και κουλτούρα. Αυτοί ενώνουν και διαχωρίζουν τους ανθρώπους σύμφωνα με το χρήμα και τις επιταγές. Αυτοί προσπαθούν να πείσουν την ανθρωπότητα ότι οι αξίες της ζωής είναι το κέρδος και η εξουσία. Αλλά αυτό δεν είναι η ουσία αλλά το φαίνεσθαι το οποίο είναι και το μόνο που μετράει για αυτούς. Και προσπαθώντας να δείξουν τη δήθεν «πολυπολιτισμική» τους φύση, γεμίζουν τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, όπου πολύχρωμα παιδιά χαμογελούν και συνυπάρχουν αρμονικά, π.χ. Benetton, HSBC BANK . Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν οι εταιρείες αυτές δεν μπορούν να γίνουν αξία για αυτά τα παιδιά . Γιατί οι ίδιες οι εταιρείες χρησιμοποιούν αυτά τα παιδιά ως εργατικό δυναμικό με άγριους όρους εκμετάλλευσης σε φάμπρικες που βρίσκονται στην Κων/πολη και σε άλλες χώρες.(π.χ. Benetton). Ενώ οι τράπεζες αυτές έχουν κλείσει ήδη συμφωνίες με τις ιμπεριαλιστικές χώρες για να πάρουν μέρος των κερδών από τους πολέμους που κάνουν π.χ. Ιρακ. Είναι οι ίδιοι που τόσο υποκριτικά μιλούν για πολιτισμό και παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες. Και αυτό γιατί τα αφεντικά αυτού του συστήματος κάνουν την παγκοσμιοποίηση με τους δικούς τους όρους δηλαδή με ον έλεγχο που θέλουν να έχουν στις χώρες της Ανατολής.
Ιδρύσαν δηλαδή ένα παγκοσμιοποιημένο χωριό σε βάρος των πολιτισμών της Ανατολής, της Κίνας, της Ινδίας και των Αραβικών χωρών .Και οι ένοχοι όλης αυτής της κατάστασης είναι μεταξύ άλλων ο Μπους που με την θεωρητική υποστήριξη του S.Huntigton, μιλούνε για σύγκρουση των πολιτισμών. Έτσι ο διαχωρισμός σε πολιτισμένο κόσμο και μη δεν είναι δυνατό να υφίσταται διότι ο πολιτισμός στην Ευρώπη αναπτύχθηκε και υπό καθεστώτα σκλαβιάς. Και όχι μόνο αυτό αλλά παρήχθη και μέσω «κλοπής» πολιτισμικών στοιχείων από χώρες της Ανατολής δηλαδή του δήθεν «μη πολιτισμένου» κόσμου.
Οι πολιτισμοί είναι ισάξιοι
Αν ελευθερία σημαίνει να μπορείς να συνυπάρχεις με τον «Άλλο» τόσο σύμφωνα με αυτά που σε ενώνουν (στοιχεία κουλτούρας, ιστορία , γλώσσα κτλ.) όσο και με αυτά που σε διαφοροποιούν τότε δεν μιλάμε για τίποτα άλλο παρά για έναν πολυπόθητο οικουμενικό πολιτισμό. Έναν πολιτισμό, ο οποίος δεν θα προσπαθεί να αλλοτριώσει τα στοιχεία του πολιτισμού των άλλων λαών μέσω ιμπεριαλιστικών πολέμων όπως συνηθίζει να κάνει η Αμερική επιβάλλοντας στην ουσία με τη βία την κουλτούρα της ποπ στις χώρες- προτεκτοράτα της.
Η τεχνολογική ανάπτυξη από την στιγμή που βρίσκεται στα χέρια των αφεντικών , χρησιμοποιείται για να επιβάλλει την κουλτούρα των κατακτητών και όχι για να «συμμετέχει» στην κουλτούρα της χώρας και να έρθει στα χέρια του απλού λαού. Αυτό που έχουν ως σκοπό είναι να ομογενοποιήσουν τον πολιτισμό της ποπ. Π.χ. η yoga των Θιβετιανών και οι προσευχές των Ινδιάνων ενσωματώθηκαν με τέτοιον τρόπο στο καπιταλιστικό σύστημα ώστε να φαίνονται ως κομμάτι της κουλτούρας της ποπ. Δεν είναι φυσιολογικό ενώ υπάρχει τέτοια ποικιλία πολιτισμών να υπερισχύει και να έχει επιβληθεί η κουλτούρα της ποπ. Αυτό γίνεται βέβαια από τους ισχυρούς αυτού του κόσμου που προκειμένου να κάνουν την πολιτισμική τους επιβολή επιδιώκουν πρώτα να σβήσουν τον πολιτισμό των υπό κατοχή λαών. Έτσι δεν είμαστε δολοφονημένοι μόνο σωματικά αλλά και πνευματικά μέσω της πολιτισμικής μας εξαφάνισης.
Οι κατακτητές δεν κάνουν μόνο οικονομικό πλιάτσικο αλλά και πολιτισμικό διότι ενώ μας ονομάζουν βάρβαρους φαίνεται ότι έχουμε πολιτισμό για να επιδιώκουν να κλέψουν κάτι και από αυτόν. Αν θα μπορούσαμε να ζήσουμε ενωμένοι με τους άλλους λαούς θα συνυπήρχαν αρμονικά και οι πολιτισμοί μας. Αυτό θα ήταν πραγματικά επανάσταση.
Αν θα είχα ένα παιδί, θα ήθελα να του διηγηθώ τα παραμύθια του Samed Behrengi και τους μύθους των Αφρικανών αδελφών μας και τα ποιήματα του Yunus Emre και ακόμη θα ήθελα μαζί με τους Ιρανούς αδελφούς μας το τραγούδι του Έλληνα Ν. Ξυλούρη, εκείνο που λέει: «Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου από τον κόσμο, εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε να σμίξουμε τον κόσμο».
Όπως γκρεμίστηκε ο πύργος της Βαβυλωνίας , έτσι θα γκρεμιστεί και το χωριό των ιμπεριαλιστών που η μοναδική του φιλοσοφία είναι η φιλοσοφία του κέρδους. Αλλά αυτοί οι λαοί , οι ως τώρα καταπιεσμένοι θα μπορούν να επικοινωνήσουν, ο καθένας με τη δική του κουλτούρα. Ο αγώνας μας δεν θα είναι μόνο στο επίπεδο το οικονομικοκοινωνικό, το νομικό και πολιτικό αλλά και σ` αυτό του πολιτισμού. Γιατί τα αφεντικά αυτού του συστήματος θέλουν να πείσουν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους που στην πραγματικότητα είναι αδέλφια μας ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι ο μόνος πολιτισμός της ανθρωπότητας .Ενώ οι ίδιοι επιδόθηκαν στην βαρβαρότητα ουκ ολίγες φορές, π.χ. όταν οι Ισπανοί αποικιοκράτες εισέβαλαν στο Περού θέλοντας εξαφανίσουν και τον πολιτισμό των Ίνκα. Αυτό που τώρα κάνουν και στις χώρες της Ανατολής. Σκοπός μας είναι να αφήσουμε πίσω την ιστορία των πολέμων που την γράφουν τα αφεντικά και να γράψουμε την ιστορία των λαών και των πολιτισμών τους.
Monday, August 20, 2007
Σημειώσεις σχετικά την αναρχία...
Αν ξεπεράσουμε τα προβλήματα περί ύπαρξης, ακολουθούν οι ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο. Ο αναρχισμός δεν είναι μια φιλοσοφία. Δεν ξεκινάει να ρωτάει για το πρόβλημα της ύπαρξης, αλλά ξεκινάει από τον άνθρωπο. Τα ερωτήματα που αναφέρονται στον άνθρωπο, ξεκινάνε από το καλό και το κακό. Ο άνθρωπος είναι καλός ή κακός; Το "Tabula rasa" είναι μια απάντηση. Σε αυτήν, η ψυχή του ανθρώπου ξεκινάει το ταξίδι της ως κάτασπρη σελίδα. Θα υπάρξει με ό,τι πάρει. Αν δεν πάρει, δε θα υπάρξει. Διαφωνώντας κάποιοι με αυτή την ιδέα ισχυρίζονται, ότι υπάρχει μια ουσία στην ψυχή του ανθρώπου. Για παράδειγμα, ο χριστιανισμός που πιστεύει ότι ο άνθρωπος από τη γέννησή του είναι κακός προσπαθεί να τον καθαρίσει με τη βάφτιση. Και κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι ο άνθρωπος λόγω της ουσίας αυτής είναι καλός. Τελικά, υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι κάθε άνθρωπος αποσυντίθεται από την ουσία και ότι και αν επέρχεται πρέπει να το αποδεχτείς, δηλαδή ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ο άνθρωπος. Γι' αυτούς ήδη δεν υπάρχει ανθρώπινη βούληση. Δηλαδή, ο άνθρωπος είναι ο δούλος των ενστίκτων ή της μοίρας του. Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει ανθρώπινη βούληση και ότι ο ίδιος ο άνθρωπος μπορεί να διαλέξει το αν θα είναι κακός ή καλός, ανάλογα με τις ανάγκες που τον προσδιορίζουν.
Οι αναρχικοί είναι άνθρωποι, που κοιτάζουν την αλήθεια με άλλους τρόπους. Δεν υπερασπίζονται στα τυφλά έναν τρόπο. Είναι σημαντικό το παράδειγμα/ σχοινί του κουάντουμ. Μπορείς να το δεις σαν μια τελεία, σαν μια γραμμή ή σα μια μπάλα. Η πλειονότητα των αναρχικών ως πηγή της κακίας θεωρούν ό,τι επακολουθεί των εννοιών εξουσία και ιδιοκτησία. Δηλαδή, αν ο άνθρωπος μπορεί να δείξει τη βούληση να αποτελειώσει τη σκλαβιά, εθελοντική ή καταναγκαστική, θα απελευθερωθεί και θα αποκαλύψει το δυναμισμό που κρύβει μέσα του. Αυτές οι έννοιες όμως (εξουσία, ιδιοκτησία), πως πρωτοεμφανίστηκαν;
Και με την ερώτηση αυτή οδηγό, διακλαδώνονται οι ιδέες, οι απαντήσεις. Για παράδειγμα, για τον Στίρνερ η έννοια της ανθρώπινης ουσίας εξ αρχής είναι μια έννοια καταπιεστική. Μια ηθική ή ο ορθολογισμός θα συγκρουσθεί με την προσπάθεια του ατόμου να γίνει ο εαυτός του. Και αυτό που συγκρατεί τον άνθρωπο από την ελευθερία δεν είναι μια από τις εξωτερικές έννοιες (όπως εξουσία, ιδιοκτησία) , αλλά από αυτές (ηθική, ορθολογισμός) που τον κάνουν υποκείμενο. Αν πιστεύετε στις αξίες, όπως ελευθερία και ισότητα, που είναι βάση για τη δικαιοσύνη και αν τις υπερασπίζεστε στηρίζοντάς τες με μια ηθική ή ορθολογιστικά τότε σύμφωνα με τον Στίρνερ έχετε καταπιέσει το άτομο. Ενώ ό,τι δικαιούμαι εγώ, δικαιούνται και οι άλλοι άνθρωποι. Αυτή είναι μια ηθική εκδίκαση. Κι εγώ πιστεύω με το να είναι κάθε άνθρωπος ο εαυτός του, και αν από όσους το έχουν καταφέρει χτιστεί μια κοινή ζωή με την μεταξύ τους κοινωνικοποίηση, δεν θα υπάρχει αντίφαση. Γιατί ο αναρχισμός είναι πίστη και τρόπος για να ζήσει το άτομο, μαζί και σε αρμονία με τους άλλους ανθρώπους και να μη χάσει κάτι από τον εαυτό του. Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα και βέβαια με πολλές αντιφάσεις (όσον αφορά στην αρμονία της) η συντροφικότητά μας στον αγώνα ενάντια στο κράτος, στον σεξισμό, στην τάξη της εκμετάλλευσης και στις άλλες εμφανίσεις της εξουσίας. Γι' αυτό ο αναρχισμός δε μπορεί να είναι μια ιδεολογία ή μια πολιτική ταυτότητα. Είναι μια μορφή ζωής. Γιατί αν ο αναρχισμός αποτελεί μια θεωρία έξω από την πράξη, που υπόσχεται το μέλλον και θα πραγματοποιηθεί στο μέλλον, μπορεί να σχεδιαστεί με τη νοοτροπία του κοινωνικού μηχανισμού. Ενώ εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί η κοινωνία από το κράτος, απ' τα παράσιτα της γραφειοκρατίας και από τα συστήματα ελέγχου. Θεωρούμε ότι όντας οργανωμένοι σε κοινωνικές δομές, που θα καταργούν το σύστημα της αντιπροσώπευσης, θα αφανιστεί το πολιτικό σύστημα. Θεωρούμε ότι η κοινωνία δεν έχει ανάγκη σε μηχανισμούς που θα την διαμορφώσουν. Και υπερασπίζουμε την απουσία ανάγκης για δημοκρατία της πλειονότητας πάνω στη μειονότητα. Η εξουσία της μειονότητας πάνω στη πλειονότητα πρέπει να καταστραφεί, χωρίς καμιά συζήτηση. Ως βασική κοινωνική μονάδα μπορούμε να δεχθούμε μόνο το άτομο και δε μπορούμε να παρουσιάσουμε τον αναρχισμό ως μια ιδεολογία, γιατί δε μπορεί να παρουσιαστεί ως μια θεωρητική ακεραιότητα. Δε μπορούμε να συμφωνήσουμε με καμιά αρχή εκτός από εκείνη του αναρχισμού.
Και κάποιοι αναρχικοί θεωρούνε θρασύτητα να διορίζεις τον νικητή του πολέμου μεταξύ καλού και κακού, θεωρώντας τις εξωτερικές έννοιες, όπως εξουσία και ιδιοκτησία, προϊόν ανθρώπινο. Η ουσία είναι να είσαι στο σωστό μέτωπο, τώρα και εδώ, σε αυτόν τον πόλεμο.
Εξέγερση και Επανάσταση
"Η επανάσταση είναι μια πράξη διαμόρφωσης. Η επανάσταση είναι μια κοινωνική συμφωνία, όπου κατεστραμένοι θεσμοί αντικαθίστανται από άλλους που έχουν προσχεδιαστεί." (Νιούμαν, Στίρνερ, Φουκώ)
Αλλά η εξέγερση είναι μια πρακτική παρέμβαση. Δεν θα ξέρει κανείς τι θα επακολουθήσει. Και βασικά αυτό που θα επακολουθήσει είναι αυτό που θα δείξει το κατά πόσο ο άνθρωπος ξεπέρασε τον εαυτό του και την κοινωνική πραγματικότητα που βιώνει. Ο προγραμματισμός του επακόλουθου, δεν εμπεριέχει τη διαδικασία, κατά την οποία ο άνθρωπος ξεπερνάει τον εαυτό του. ''Και η οικουμενική ιδέα της ελευθερίας είναι μια παγίδα που στήνεται για το άτομο" λέει ο Στίρνερ και συνεχίζει "ένας άνθρωπος που του έχει δωθεί η ελευθερία του θα γίνει τα πάντα εκτός από έναν ελεύθερο άνθρωπο...,...όπως ένας γάιδαρο που έχει φορέσει την προβιά του λιονταριού". Δηλαδή ο Στίρνερ τονίζει την ελευθερία ως μόνο μια ατομική διαδικασία. Γι' αυτόν ο ελεύθερος άνθρωπος, είναι ο άνθρωπος που είναι ο εαυτός του.
Αλλά ο Μπακούνιν λέει: "ο άνθρωπος μόνο με την ισότητα, μεταξύ των ελεύθερων ανθρώπων, μπορεί να είναι ελεύθερος. Ακόμα και η σκλαβιά ενός ανθρώπου θα καταπατά την ελευθερία ολόκληρης της ανθρωπότητας".
Αυτές οι δύο θέσεις όταν συγκλίσουν, θα αποτελέσουν την κοινά αποδεκτή θέση του αναρχισμού, για την ελευθερία και την ισότητα.
Ο άνθρωπος ως μια βιολογική και ψυχολογική δομή θέλει να πραγματωθεί. Το αν επιβιώσει αυτή η πραγμάτωση, εξαρτάται από το νόημα της ελευθερίας. Ελευθερία είναι να μπορέσει να αποκαλύψει ο άνθρωπος το δυναμισμό που έχει. Όχι μόνο να κατανοήσει τις ανάγκες ή τη γνώση. Ελευθερία είναι να αλλάζεις. Ο αναρχισμός, με τον τρόπο που αναφέρεται στον ατομισμό, διαχωρίζεται από τις άλλες κομμουνιστικές θεωρίες. Και με τον τρόπο που αναφέρεται στον κομμουνισμό, διαχωρίζεται από τις άλλες θεωρίες για τον ατομισμό. Αν θα δεχθώ μια ταυτότητα εκτός από το όνομά μου, θα ήταν αυτή του αναρχικού. Αυτή σίγουρα η έκφραση δεν αρκεί, αλλά δείχνει την ομοιότητα των ανθρώπων από όλο τον κόσμο, τον ιδεατό κόσμο που θέλω να ζω. Έχω αμφιβολίες αν θα μπορέσω να ζήσω με όσους αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί. Και ξέρω ότι έχω πολλούς συντρόφους που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί.
Δυτικοκεντρισμός και αναρχισμός
Το να είσαι αναρχικός δεν είναι ένας ισχυρισμός κάποιων θεωρητικών αρχών μες στην ιστορική δυτικοκεντρική νοοτροπία. Είναι να συμμετέχεις με τη δική σου πράξη στην ιστορία των εξεγέρσεων, που πραγματοποιήθηκαν από τους καταπιεσμένους. Βέβαια, μες στην ιστορία των εξεγέρσεων δεν είναι λίγοι εκείνοι που θέλησαν καινούριες κυβερνήσεις. Αλλά μας ενδιαφέρουν οι εξεγέρσεις ενάντια στα κράτη, που περιέκλειαν πάντα και όσους δεν θέλησαν τη δημιουργία καινούριων κυβερνήσεων. Αν θα πιστέψουμε μόνο στην συγγραφική ιστορία, να μην ξεχάσουμε ότι είναι μια ιστορία που οι κυρίαρχοι έδωσαν άδεια να γραφτεί, τουλάχιστον μέχρι τους τελευταίους αιώνες. Και έτσι θα χάσουμε τους, χωρίς ιεραρχία, κοινωνικούς σχηματισμούς. Όπως έγινε με τους ινδιάνους, που λόγω της αποικιοκρατίας, διαγράφθηκαν από την ιστορία Η εξέγερση και η αντίσταση που εμφανίστηκαν ταυτόχρονα με την κοινωνική εμφάνιση της εξουσίας και της εκμετάλλευσης αποτελεούν την πραγματική ιστορία της αναρχίας. Είναι αδικία να ορίζεις τον αναρχισμό με κάποια διάσημα ονόματα. Κάποιοι ( όπως ο Γκάντι από τον ινδουισμό, ο Χακίμ Μπέη από το σουφισμό, ο Τολστόι από το χριστιανισμό) δημιούργησαν ένα θησαυρό στοχασμών, όπως και κάποιοι άλλοι παραμένοντας πιστοί στη γλώσσα της δυτικής φιλοσοφίας, συνδέθηκαν με τη μετα-διαφωτιστική περίοδο.
Saturday, June 23, 2007
Friday, May 25, 2007
μευλάνα
Κοίτα αυτήν την πλημμύρα, που φέυγει ρέοντας
Δεν υπάρχει ούτε σταμάτημα, ούτε ξεκούραση
Ένας κόσμος, ξαφνικά, κοίτα, πως καταστρέφεται
Πως βάζει το θεμέλιο ενός άλλου
....
Κάθε μέρα από έναν τόπο
Να μεταναστεύσεις, τι όμορφα
Κάθε μέρα σε έναν τόπο
Να προσγειώνεσαι, τι ωραία
Μη θολώνοντας, μην παγώνοντας
Τι απολαυστικό να ρέεις
Τα λόγια του χτες, ψυχούλα μου
Έφυγαν μαζί με το χτες
Τώρα πρέρει να πούμε καινούρια λόγια
...
Όταν ξεμέθω, χάνω την χαρά μου
Και όταν μεθώ, εκλείνει το μυαλό μου
Αλλά υπάρχει μία εμφάνιση ανάμεσα τους
Είμαι σκλάβος σε αυτήν την εμφάνιση
Και αυτή είναι η ζωή
Έσπασες το καραφάκι μου
Έκλεισες εμένα την πόρτα της απόλαυσης
Το πορφύρο κρασί μου χύνεις κάτω
Ωα μαλλιάσει η γλώσσα μου
Θεε μου!
Μήπως και εσύ είσαι μεθυσμένος
(μευλάνα)
Δεν υπάρχει ούτε σταμάτημα, ούτε ξεκούραση
Ένας κόσμος, ξαφνικά, κοίτα, πως καταστρέφεται
Πως βάζει το θεμέλιο ενός άλλου
....
Κάθε μέρα από έναν τόπο
Να μεταναστεύσεις, τι όμορφα
Κάθε μέρα σε έναν τόπο
Να προσγειώνεσαι, τι ωραία
Μη θολώνοντας, μην παγώνοντας
Τι απολαυστικό να ρέεις
Τα λόγια του χτες, ψυχούλα μου
Έφυγαν μαζί με το χτες
Τώρα πρέρει να πούμε καινούρια λόγια
...
Όταν ξεμέθω, χάνω την χαρά μου
Και όταν μεθώ, εκλείνει το μυαλό μου
Αλλά υπάρχει μία εμφάνιση ανάμεσα τους
Είμαι σκλάβος σε αυτήν την εμφάνιση
Και αυτή είναι η ζωή
Έσπασες το καραφάκι μου
Έκλεισες εμένα την πόρτα της απόλαυσης
Το πορφύρο κρασί μου χύνεις κάτω
Ωα μαλλιάσει η γλώσσα μου
Θεε μου!
Μήπως και εσύ είσαι μεθυσμένος
(μευλάνα)
Subscribe to:
Posts (Atom)