Κοίτα αυτήν την πλημμύρα, που φέυγει ρέοντας
Δεν υπάρχει ούτε σταμάτημα, ούτε ξεκούραση
Ένας κόσμος, ξαφνικά, κοίτα, πως καταστρέφεται
Πως βάζει το θεμέλιο ενός άλλου
....
Κάθε μέρα από έναν τόπο
Να μεταναστεύσεις, τι όμορφα
Κάθε μέρα σε έναν τόπο
Να προσγειώνεσαι, τι ωραία
Μη θολώνοντας, μην παγώνοντας
Τι απολαυστικό να ρέεις
Τα λόγια του χτες, ψυχούλα μου
Έφυγαν μαζί με το χτες
Τώρα πρέρει να πούμε καινούρια λόγια
...
Όταν ξεμέθω, χάνω την χαρά μου
Και όταν μεθώ, εκλείνει το μυαλό μου
Αλλά υπάρχει μία εμφάνιση ανάμεσα τους
Είμαι σκλάβος σε αυτήν την εμφάνιση
Και αυτή είναι η ζωή
Έσπασες το καραφάκι μου
Έκλεισες εμένα την πόρτα της απόλαυσης
Το πορφύρο κρασί μου χύνεις κάτω
Ωα μαλλιάσει η γλώσσα μου
Θεε μου!
Μήπως και εσύ είσαι μεθυσμένος
(μευλάνα)
No comments:
Post a Comment